Linda en Chantal zitten samen in een restaurantje. Morgen is het Moederdag. En Chantal weet wat dat betekent: ontbijt op bed. Croissants, jus d'orange, koffie met melk, yoghurt met muesli. Liefdevol klaargemaakt, allemaal dingen waar haar buik niet tegen kan. Maar dat weten haar man en kinderen niet. Niet echt. Want Chantal praat er niet over. Niet thuis. Niet met haar gezin. Alleen met Linda, haar beste vriendin.
Linda drukt haar op het hart dat het belangrijk is om dit met haar man en kinderen te delen. Maar hoe zeg je dat? Hoe vertel je je gezin dat het lieve gebaar waar ze zo hun best voor doen, je de rest van de dag gaat opbreken? Dat je niet ondankbaar bent, maar dat het simpelweg niet voor je lichaam werkt. Dat het je klachten geeft. Durf je uit te spreken wat je nodig hebt, om voor je eigen gezondheid te kiezen?
Dit is de stille strijd die zoveel mensen met darmklachten herkennen. Niet het eten zelf, maar de vraag: durf je voor jezelf te kiezen? Durf je aan te geven wat je nodig hebt. Welke voeding je lichaam ontregelt? Je zult merken als je dit doet, dat de meeste mensen graag met je mee denken en hun best doen om rekening met je te houden. Het voelt nu misschien nog ongemakkelijk, alsof je de ander tot last bent. Maar juist door het te bespreken, kunnen mensen er rekening mee houden. En de meesten doen dat met liefde voor je. We willen toch allemaal dat het goed gaat met de mensen die we lief hebben. Het is aan jou om te vertellen hoe ze je hierbij kunnen helpen.
Dat je klachten hebt waar je niet over praat. Dat je aanpast, vermijdt en stilhoudt omdat je niemand tot last wilt zijn. Dat je liever buikpijn hebt dan dat je uitlegt waarom je iets niet kunt eten.
Je hoeft het niet alleen te doen. En je hoeft het ook niet stil te houden. De eerste stap is begrijpen wat er in je lichaam gebeurt. Waarom je darmen reageren zoals ze reageren. En wat je eraan kunt doen. Niet door alles te vermijden, maar door de oorzaak aan te pakken.
